پښتو جرنل
د پښتون ژغورنې غورځنګ مشر منظور پښتون په خپل یوه خپور شوي بیان کې ویلي چې په باجوړ کې د اولس دا سمندر یواځې یو غونډه نه ده، بلکې دا د مولانا خانزیب د بېګناه وینې غږ دی، دا د پښتون قوم د سولې غږ دی، دا د وطن د ټولو شهیدانو غږ دی، او دا یوه هیله ده د بریا هیله، د انقلاب هیله، د آزادۍ هیله، او د یوه سوکاله راتلونکې هیله چې د انسانانو په یوه ګډ شکل کې راڅرګنده شوې ده.
ښاغلی منظور زیاتوي دا ظالم د بېرحمه بریدونو او په خپل پښتون وطن کې د وجدان له بېخبره کسانو له ماتوونکو طعنو او حوصله ماتوونکو، بېاَساسو دلیلونو سره سره، د پښتون وطن یوه لويه برخه توانېدلې چې له ناامیدۍ ځان وژغوري، او د سختو قربانیو سربېره خپل عزم او همت وساتي. دا همت او جذبې موږ هغه بریا ته رسوي چې زموږ شهیدانو خوب یې لیدلی و او د هغې لپاره یې قربانۍ ورکړي وې.
هغه وايي په تېرو څو کلونو کې د پښتون قوم عمومي بیداري دا څرګندوي چې اوس ښايي یواځې غوره تدبیر او پُراعتماده نظم پاتې وي، ځکه چې د پښتنو یوه لویه برخه د انقلاب لپاره چمتو شوې ده.
د نړۍ د ټولو انقلابونو لومړۍ مرحله همداسې وي بدترینې ناامیدۍ، موقتي طعنې، حوصله ماتوونکي خبرې، او منزل ته د رسېدو بېباوري. خو هغه قومونه چې په دې مرحلو کې خپل همت له لاسه نه ورکوي، هغوی منزل ته رسېږي.
ښاغلی منظور وايي که د انتقام خبره وي او یا دا چې “پنځه ورځې وروسته به هر څه هېر شي”، نو واورئ: د انقلاب په وروستي پړاو کې د شهیدانو د انتقام یو پیاوړی لړۍ خامخا وي، خو انجام یوازې انتقام نه وي، بلکې د شهیدانو د ارمانونو عملي پورهوالی هم وي. شهیدان پنځه ورځې نه، بلکې د راتلونکو نسلونو لپاره په نصاب کې یوه د ویاړ او عزت وړ کیسه ګرځي. دا د نړۍ د هغو انقلابونو او آزادۍ اخیستونکو قومونو تاریخ دی، همدا هغه تقدیر دی چې بیا بیا تکراریږي.
د بېصبرو، ناامیدو، مات شوو او بېهمته خلکو خبرو ته غوږ مه نیسئ، هغوی چې د وطن لپاره یې هیڅ قرباني نه ده ورکړې، یوازې په ټولنیزو رسنیو کې ناست وي او دا ډول خبرې کوي: “موږ ستړي یو”، “موږ به هېر کړو”، “هیڅ انتقام نشته”، دا په اصل کې د شهیدانو د قربانیو او ارمانونو خاورې کولو زهرجن پروپاګند دی.
موږ بېشکه په سختو حالاتو کې یو، موږ خفه یو، زموږ هر قدم د وینې او اوښکو یو سفر دی، خو موږ هوډمن یو، زموږ حوصلې لوړې دي. کامل تدبیر، باصلاحیته نظم، او غوره لاره چې ټول هغه نښانونه پکې وي چې موږ منزل ته رسوي، غوره کول، او نور هم سخت او مخلصانه کار کول زموږ ټولو لپاره اړین دي. همداسې به موږ دا سفر تر خپلې موخې روان ساتو.
